De laatste tien dagen van de Ramadan. De laatste tien nachten zijn de tijd waarin je alles geeft. Je geeft meer van jezelf dan je in de weken daarvoor hebt gedaan. Je bent bijna aan het einde, maar je bent er nog niet.

In de islam zijn dit de meest heilige nachten van het jaar. De barakah (zegeningen) zijn er voor ons om naar te streven.

Het doel van de Ramadan is om zelfdiscipline te leren, onze taqwa op te bouwen en zoveel mogelijk beloningen en zegeningen te verkrijgen. We vragen vergeving voor onze zonden. En door dit proces bouwen we een sterkere band op met Allah. Spiritueel laden we onszelf op en vernieuwen we onszelf.

Maar tijdens deze laatste tien nachten is ons doel om Allah te aanbidden zoals we nooit eerder hebben gedaan, in de hoop Laylatul Qadr mee te maken en vergeving te krijgen voor al onze zonden.

Allah zegt in de Koran:

“De Nacht van de Al-Qadr is beter dan duizend maanden. De engelen en de Geest dalen daarin neer met de toestemming van hun Heer voor elke zaak. Vrede is het tot het aanbreken van de dageraad.”

[Koran 97:3–5]

Stel je voor dat als je tijdens die nacht zou bidden, het zou zijn alsof je duizend maanden in gebed hebt doorgebracht.

Stel je voor dat als je die nacht de Koran zou lezen, het zou zijn alsof je duizend maanden lang niets anders hebt gedaan dan de Koran lezen.

Stel je voor dat als je die nacht om vergeving zou vragen, het zou zijn alsof je duizend maanden lang Allah om vergeving hebt gevraagd.

Stel je voor dat je dit alles in slechts één nacht doet.

Dit is HET moment.

De nacht van immense waarde. De nacht waarin je vergeving kunt zoeken voor al je zonden, groot of klein. De nacht waarin je je hart aan Allah kunt overgeven en kunt vragen, smeken en bidden voor alles wat je hart verlangt.

We weten niet precies op welke nacht Laylatul Qadr zal vallen, maar we weten dat het binnen de laatste tien nachten van de Ramadan is.

Zelfs het schrijven van deze blog motiveert me om deze laatste tien nachten alles te geven wat ik kan.

Als werkende moeder van twee kinderen heb ik mijn ibadah (aanbidding) niet kunnen verdubbelen, en dat is oké. Het zorgen voor mijn gezin is ook mijn ibadah. Ik weet dat Allah elke strijd ziet.

Niet iedereen is in staat om op hetzelfde niveau te aanbidden, omdat we allemaal andere verantwoordelijkheden en verplichtingen hebben.

Het leven stopt niet tijdens de Ramadan. Werk. Familie. Verdriet. Gezondheidsproblemen. Niets van dit alles verdwijnt plotseling als de Ramadan begint. Wetende dat, vraag ik me af: wat met mij? Wat met mijn spirituele gezondheid? Wat met mijn band met Allah? Is dat niet waar de Ramadan over gaat? Jezelf terugvinden en opnieuw verbinding maken met Allah.

Ik kan mijn dagelijkse verantwoordelijkheden niet laten verdwijnen. Ik eindig mijn dagen doodmoe, maar ik voel nog steeds de behoefte en het verlangen om een extra inspanning te leveren om zoveel mogelijk te aanbidden tijdens deze laatste tien nachten.

Wat zijn een paar nachten van het hele jaar als het betekent dat ik mijn relatie met Allah versterk, mijn spiritualiteit vernieuw en misschien vergeving ontvang voor mijn zonden?

Hoe kan ik doorgaan de rest van het jaar als ik niets heb om me spiritueel op te laden?

Ik heb dit nodig.

En ik geloof dat we dat allemaal nodig hebben.

We moeten allemaal vergeven worden. We hebben allemaal de genade van Allah nodig. We hebben begrip nodig voor alles waar we doorheen gaan, maar we moeten ook niet vergeten hoeveel moeite het heeft gekost om tot dit punt te komen. Laten we Allah weer in het middelpunt van ons leven plaatsen.

Tien dagen van een heel jaar. We kunnen dit.

Ik weet dat het leven niet stopt. Dat van mij ook niet. Het is moeilijk, dat weet ik. Maar probeer iets meer te doen dan wat je al doet. Als je 's nachts niet hebt gebeden, begin dan met een paar raka'ats. Als je nog geen Koran hebt gelezen, lees dan 's nachts een paar pagina's. Als je in staat bent om alles te geven, is dat prachtig. En als je dat niet kunt, probeer dan simpelweg iets te doen.

Elke inspanning telt.

Moge Allah onze harten genezen en al onze dua's accepteren.

Ameen.

Met liefde,